حس مادریو دارم که پاره تنشو به زور بردن جنگ و حالا قراره بعد چند ماه بفهمه مفقود شده:) چطوری باید کنار بیام باهاش. بیا واسم تایپ کن دوسم نداری قیدمو زدی و دیگه منو نمیخوای. این تنها راه بیخیال‌‌ شدنمه. آخه تو حتی افتضاح ترین حالتتم برای من پرستیدنیه. و من با هر کسی صحبت میکنم حس گناه و عذاب وجدان بدی میاد سراغم. انگار هنوز تو هستی:) کی تموم میشه این کشش روانی یکطرفه:)