Day 124

چون زندگی من ارزششو داره که براش بجنگم. پس باید متفاوت بمونم.

Day 115

به من نگاه کنید ستاره‌ها. من برای هدفی آفریده شدم، و تا انجامش ندم از این کره‌ی خاکی نمیرم. با قدرت این بازیو ادامه میدم و برنده میشم. همیشه یکی هست بیشتر از بقیه تلاش می‌کنه، میخوام همرو مطمئن کنم که اون یه نفر منم!

Day 114

مامانم میگه حداقل روزایی که سرکارم یه زنگ بزن صداتو بشنوم:) آخه الهی من قربونت برم که حتی می‌دونی چقد تلاش میکنم و تا چه ساعتی شبا بیدارم:) من به عشق تو میخوام از اینجا به بعدو بترکونم. البته که تا همین الانم صد خودم بودم:) قربونت برم مامان قشنگم، برام نتیجه مهم نیست برام لبخند و ذوق تو مهمه. بخاطر توهم که شده من قوی میمونم. باید نشون بدم دختر کیم!

One day³

بعضی وقتا میشینم به خودم فک میکنم و حس میکنم یه سری چیزا تو وجودم دیگه قرار نیست تکرار شه! میخوام بازیو عوض کنم، تا چند ماه آینده تا چند سال آینده فقط تلاش میکنم فقط می‌جنگم و از سیاهی یه قلب جدید می‌سازم و رگ‌هاشو با رنگ سرخ میکشم، نه به نشونه‌ی عشق، بلکه به نشونه‌ی قدرت! از این تنهایی یه امپراتوری می‌سازم زیر آب. تا کنکور تیر تمام خودمو میزارم. همیشه سه تا حس تورو جلو می‌کشه، یکی عشق یکی تنفر و یکی انتقام. و من الان هرسه حسو دارم. ادامه میدم و میرسم چون من یه بازماندم و همون کسیم که همیشه متفاوت عمل کرد، حتی وقتی زخمی شد دست از پرواز برنداشت.

Day 110

یکی از روزایی که خیلی زحمت کشیدم و هر چی داشتمو رو کردم. امروز عصبای دست و پام میپرید و یهو پرضعف و بی‌حسی میشد اما من از پشت میزم بلند نشدم. میخوام شب کنکور سراسری سرم بالا باشه و خودم، شخص خودم، بدونه که همه‌ی توانشو گذاشت وسط. من این روزا فقط خدا و خودمو میشناسم، من این روزا فقط خودم و خدام اولویتمن. و چقدر این داستان آرامش داره:) 11:40

Day 109

وَ مَن یَتوکَّل عَلی الله فهوَ حَسبُه

و هر کس بر خدا توکل کند، او (خدا) برای وی کافیست.

Day 107

دارم واسه تک تک چیزایی که میخوام تا خرخره مایه میزارم. هرچی بشه این راهو ول نمیکنم. من میخوام دو سه ماه دیگه رو سفید باشم جلو خودم و خانوادم. دلارامی که میشناسم باهوشه و از پس همه چی برمیاد، حالاهم که تمام کوچه پس کوچه‌های راهو بلده. قول میدم وقتی رفتم روبه‌رو آیینه، وقتی نشستم کنار مامانم، وقتی خواستم داستانمو تعریف کنم... اونی باشم که این گیمو برنده شده. از اینجا به بعد دیگه پشت سرتو نگاه نکن و استخونای هرچی که بخواد مانع راهت بشه رو خورد کن. هم هدفت ارزششو داره و هم خودت لیاقتشو داری. بازی تازه شروع شده.

Day 105

پای قولم هستم. تک تک ثانیه‌های اردیبهشت ماله منه و اسمشو گذاشتم بازه‌ی زندان! هیچ پشیمونی بدتراز اینکه می‌دونستی میتونی کاری کنی اما نکردی نیست، به هیچ قیمتی اجازه نمیدم این پشیمونی سراغم بیاد. تمام قلبمو آف میکنم و تاج رو، رو سَر مغزم میزارم. تنها پناهم خداییه که هر روز بهش سجده میکنم، دووم آوردنوهم از کسی جز خدا طلب نمیکنم. در نهایت هر چی بشه من سخت‌تر و قوی‌ترم. انجامش میدم و تمومش میکنم. هر طور که شده.