پای قولم هستم. تک تک ثانیه‌های اردیبهشت ماله منه و اسمشو گذاشتم بازه‌ی زندان! هیچ پشیمونی بدتراز اینکه می‌دونستی میتونی کاری کنی اما نکردی نیست، به هیچ قیمتی اجازه نمیدم این پشیمونی سراغم بیاد. تمام قلبمو آف میکنم و تاج رو، رو سَر مغزم میزارم. تنها پناهم خداییه که هر روز بهش سجده میکنم، دووم آوردنوهم از کسی جز خدا طلب نمیکنم. در نهایت هر چی بشه من سخت‌تر و قوی‌ترم. انجامش میدم و تمومش میکنم. هر طور که شده.